Alle producten op Dolcevia worden onafhankelijk geselecteerd door onze redactie. We kunnen echter een vergoeding ontvangen van retailers en/of via aankopen via deze links.

Wat is dit, denk ik terwijl ik de parkeerplaats oprij van het café aan de 'Stagnone Lagune'? Waar ik naar kijk houdt het midden tussen Giethoorn en het landschap van Don Quichote. Maar Mozia is dè toeristische trekpleister van de regio en ik zie dan ook voor het eerst op mijn trektocht door dit deel van Sicilië een touringcar die zijn lading dagtoeristen uitspuugt.

Vind mooie hotels in de buurt

Bekijk direct hotels op de kaart en vergelijk ligging, prijs en sfeer.

Bekijk hotels

De groep die per bus arriveerde vertrekt even later in authentiek opgeschilderde bootjes over de kanalen en langs de zoutbanken richting het eilandje Mozia, je hoort ook wel dat de oude naam Motya gebruikt wordt.

De zee tussen Trapani en Marsala is vrij ondiep, wat gunstig is voor een florissante bloei van de Posidonia Oceanica, een zeegras met kleine bloemetjes. De eilandengroep waar Mozia toe behoort is rijkelijk bedekt met allerlei Mediterrane zeegrassen en Aleppo pijnbomen. Niemand zal ontkennen dat dit een bijzonder indrukwekkend landschap is. Tussen de zoutbanken groeit een soort veen dat broedplaats is voor verschillende vogelsoorten die hier overwinteren.

Mozia, wat nog geen vierkante kilometer groot is, heeft een lange geschiedenis als handelsplaats en havenstad. Het was een van de belangrijkste vestingplaatsen van de Phoeniciërs en de Carthagers in het Middellandse Zeegebied. Het onherbergzame eiland, dat ze Motya noemden, had een enorme rijkdom en lag onneembaar beschermd door het Lagune en de hoge vestingwallen. Grote zoutpannen en windmolens zorgden voor het drogen, malen en raffineren van zout. Zout was goud waard en werd letterlijk gebruikt om salarissen mee uit te betalen (sale=zout) en werd tot niet eens zo lang geleden alleen verkocht bij door de overheid aangestelde handelaars. Te gek eigenlijk dat wij nu 17 cent voor een zak betalen, met 10 kilo was je in die tijd een vermogend mens.

In de 6de eeuw voor Christus koos Motya de zijde van de Phoeniciërs en de Carthagers in de oorlog over Sicilië met het antieke Griekenland. Uiteindelijk werd het oorspronkelijke Motya verwoest door Dionysius de Oudere in het jaar 379 voor Christus. In de Middeleeuwen vestigden monniken zich op het eiland en noemden het San Pantaleo. In 1888 werd Mozia herontdekt door Joseph Whitaker. De molens en zoutpannen (Ettore Infersa) werden door de Whitaker Foundation gerestaureerd en opengesteld voor het publiek.

De familie Whitaker, bekend van Marsala wijn, is eigenaar van het eiland en exploiteert een klein museum en de goed bewaard gebleven overblijfselen van dit kruispunt van beschavingen. Behalve uit de eeuwen voor Christus zijn er voorwerpen en ruïnes die invloeden laten zien uit Egypte, Korinthe, Attica en het antieke Rome.

Wie waren die Whitakers eigenlijk?
Een glorierijke periode beleefde Mozia toen, in 1902, de Engelse edelman Joseph Whitaker besloot hier zijn huis te bouwen. De familie Whitaker had zich aan het eind van de 19e eeuw op Sicilië gevestigd en begon daar een bloeiende export van Marsala-wijn. Toen Jozef het eiland Mozia ontdekte, werd hij verrast door de schoonheid en de buitengewone archeologische waarde ervan. Hij kocht het eiland en met de hulp van zijn trouwe opzichter, kolonel Giuseppe Lipari Cascio, verkende hij Mozia tot in de wijde omtrek. Hij ontdekte de overblijfselen van de oude Phoenicische stad en een groot aantal kunstvoorwerpen die nu in het Withaker Museum (Jozefs vroegere woning) te zien zijn.

Wat zijn de belangrijkste bezienwaardigheden?

De kothon van Mozia is zeker een van de meest mysterieuze attracties van het eilandje. De kothons waren reservoirs die gebruikt werden in de Phoenicische havens, maar het gebruik ervan is nog steeds onduidelijk. Uit archeologisch oogpunt wordt gedacht dat het een plaats zou kunnen zijn waar schepen werden gerepareerd. Of misschien was het een kunstmatig bassin, verbonden met plaatselijke culten. Tot op heden zijn er niet veel bewaard gebleven. Er zijn er twee in Carthago en één in elk van de volgende plaatsen: Mahdia, Béni Saf, Utica en Mozia. De kothon van Motya is een bassin van 35,7 x 52,5 meter dat verder van de andere monumenten afligt. Het verzamelde het water van drie bronnen.

De Tophet, een begraafplaats van kinderen die waarschijnlijk geofferd werden aan Tanit of Ba'al Hamman, is een van de belangrijkste vondsten van het eiland.