Bibi op Giglio

Bladerend door een tijdschrift bij de kapper valt mijn oog op een reportage over Isola del Giglio en de vuurtorens van het Toscaanse eiland. 

Het is alweer een tijd geleden dat ik een paar dagen op het eiland van Giglio rondzwierf, een weekend op de scooter om het ´Lelie´-eiland te ontdekken. Het eilandje is in 2012 op een minder leuke manier wereldberoemd geworden door het cruiseschip Costa Concordia dat te dicht bij de kust voer en een rots raakte, waardoor een scheur van 70 meter in de romp kwam en het schip zonk. Een kennis had ons verteld om eens te gaan kijken bij de vuurtoren van het eiland want die stond nl. op eBay te koop. Voor €2.5 millioen kon je eigenaar worden van de ´Faro delle Vaccarecce´.

Eerst een bordje vissoep

Wanneer we met de boot aanleggen in het levendige Giglio Porto, de havenplaats van het eilandje dat deel uitmaakt van de gemeente Grosseto op het vasteland en tegenover de Maremma , besluiten we om eerst op de boulevard in een restaurantje een bordje ´Cacciucco´ te proberen (varen maakt hongerig nietwaar?) van het eiland, een gerecht met octopus, priestervis, roodbaars, poon en andere vissen uit de Tyrreense zee, netjes geserveerd met rechtopstaande sneetjes geroosterd brood. Er staan nog veel meer heerlijkheden op de kaart, maar we houden het bij de vissoep, want we willen het eiland eerst nog gaan bekijken.

20110608 DSCN1112

Even later rijden we over rustige wegen op onze gehuurde scooter, een leuk en praktisch vervoermiddel om hier de boel te verkennen. We komen eerst langs Giglio Castello, gelegen op 400 meter hoogte boven de zeespiegel. “Stop”, roep ik, "moet je zien wat een prachtig uitzicht!", starend naar de eilanden Giannutri, Elba, Montechristo en Corsica die in de verte liggen. En dan zien we ook de ´faro´, de vuurtoren, die te koop staat boven het bos uitsteken. Even later staan we op de klif waar de vuurtoren van Vaccarecce is gelegen. In 1850 was het het eerste dat het eiland verlichtte voor de voorbijvarende schepen, maar de vuurtoren voldeed niet aan de eisen omdat hij te hoog lag. En zo werden er in 1883 twee nieuwe vuurtorens geplaatst, de ´Fenaio´, gelegen aan de noordpunt van het eiland wat je kunt bereiken via een mooie wandeling door typisch mediterrane aanplant. De ander ´Capel Rosso´ ligt op uiterste zuidelijke puntje en de karakteristieke witte en rode kleuren zijn vanaf ver nog goed zichtbaar.

Vuurtoren voor geliefden

20160603 20160603 1501 DSC 0107

Het pad dat we volgen om bij de faro Vaccarecce te komen is overwoekerd met mediterrane kruiden en planten en het ruikt hier zalig naar hars door de honderden maritieme pijnbomen die als een beschermende mantel om de vuurtoren heen groeien. Als we rondom het gebouw lopen genieten we van het uitzicht dat vanaf alle kanten fantastisch is. Hier en daar zien we vogels die af en aan naar hun nesten vliegen om hun kleintjes te voeren. De bijnaam de ´Vuurtoren der Geliefden´ verdient het gebouw nog steeds, want we zijn niet het laatste stelletje dat deze idyllische plek heeft uitgekozen. We dagdromen een beetje hoe het zou zijn om op deze romantische plek te wonen.

Meer over het eiland

20170810 stagnone capraia1 wp9 9536

Het eiland heeft iets meer dan 600 inwoners, lang geleden leefde men van de mijnbouw en visserij, nu is dat voornamelijk het toerisme. Het eiland heeft drie dorpen: Giglio Porto, met de kleine pittoreske haven waar je met de veerboot aankomt. Giglio Castello, op de top van een berg met middeleeuwse vestingen, er hangt een gezellige sfeer, smalle steegjes, kleine trappen en pleintjes waan je je terug in de tijd. Aan de westkant ligt Giglio Campese met een groot strand, een ideale plek voor watersport. En dan is er nog het eilandje Giannutri dat ook deel uit maakt van de gemeente Giglio.

Een nieuwe bestemming voor de vuurtoren

20170810 avventura pgx1k.T560

Die avond vertel ik aan M. wat ik te weten ben gekomen over de vuurtorens van het eiland. Bijvoorbeeld dat er plannen zijn dat vuurtoren Fenaio wordt geopend als bijzonder hotel. En over Capel Rosso waar je meer kunt leren in het een museum dat daar gaat komen.
"Onze vuurtoren”, zeg ik, “de Faro delle Vaccarecce die er al jaren verlaten en onbewoond bijstaat, is laatst gekocht door Gherardo Felloni, een jonge ontwerper van het modehuis Miu Miu." Als puber kwam hij al regelmatig op het eiland en leerde hij hier duiken, om de zomervakanties bij zijn grootouders door te brengen, die in de jaren '50 en '60, een huis hadden op Giglio. Wonen in een vuurtoren is altijd al zijn droom geweest, maar de werkzaamheden gaan niet snel, de taaie bureaucratie is langzaam en ingewikkeld. Zijn wens is om ooit de Gigliesi het licht van de vuurtoren opnieuw te laten zien branden en een sfeervol onderkomen voor gasten te creëren in een soort charme-hotel. Laten we hopen dat de overheid meewerkt en we binnenkort in de vuurturen kunnen overnachten.

  • Meer informatie: Bureau voor Toerisme
  • (GR)
  • Toscane
  • Italië

Zoek