Alle producten op Dolcevia worden onafhankelijk geselecteerd door onze redactie. We kunnen echter een vergoeding ontvangen van retailers en/of via aankopen via deze links.
La Camera delle Meraviglie. Het woord Palermo betekent 'deur naar overal", en het is inderdaad een stad die een deur was voor veel bezoekers, gewenst of ongewenst heeft gehad van overal ter wereld. De naam omschrijft tegelijk bijna profetisch het belangrijkste kenmerk van de stad. Een haven aan de Middellandse Zee en een poort naar de wereld. Door de eeuwen heen een ontmoetingspunt van volkeren, talen en culturen. Het is dan ook geen wonder dat de stad een smeltkroes werd van mensen en culturen, een stad waar, na iedere stap een andere verrassing opduikt.
Vind mooie hotels in de buurt
Bekijk direct hotels op de kaart en vergelijk ligging, prijs en sfeer.
Een verrassing van een andere orde
Dit is wat er gebeurde met Valeria Giarrusso en Giuseppe Cadili. Toen ze hun huis kochten in het centrum aan de Via Porta di Castro, was het gewoon de bedoeling om hier gelukkig te wonen samen met zoon Antonio Tancredi. Maar dit liep iets anders dan was gepland toen ze tijdens de renovatie stuiten op een wonderbaarlijke ontdekking, die decennia verborgen bleef achter lagen verf en pleister.
De kamer aan de voorkant van het huis is niet meer dan 20 m2 groot, maar bleek een waanzinnige ontdekking te worden. Nadat restaurateurs en deskundigen erbij werden geroepen werden vier lagen verf verwijderd tot ze het geheel konden aanschouwen. De ontdekking die eronder vandaan kwam zou hun leven voor altijd veranderen. Het bleek een buitengewone kamer, van onder tot boven en 360° rond versierd met op Arabische lijkende motieven, in zilver geschreven op een donkerblauwe achtergrond.
Komen en gaan van geleerden en nieuwsgierigen
De kamer werd door talloze geleerden bestudeerd, waaronder de bekende kunstcriticus Sbargi die zijn licht er over deed schijnen. Maar ook de wereldpers komt kijken, De Britse Times, Condé Nast en uiteraard alle Italiaanse kranten schreven over de wonderbaarlijke kamer. De kostbare renovatie trok talloze kunstliefhebbers en nieuwsgierige toeristen en op een bepaald ogenblik trokken en een recordaantal bezoekers dagelijks door de nieuwe woning van Valeria en Giuseppe. Toen wij, zonder al te veel waarschuwing vooraf, aankwamen was het duidelijk tegen de zin van zoontje Antonio, die wat druilerig tegen de muur van zijn kamer hing, duidelijk wensend dat we opduvelden. Volgens mij wordt het allemaal een beetje te veel voor de jonge knaap en dat begrijp ik wel een beetje.
Op dit moment kan de blauwe kamer niet bezocht worden. Zodra dat wel het geval is, zullen we dat op deze pagina aankondigen. In de tussentijd heeft de zoon Antonio Tancredi Cadili, die 10 jaar oud is en wiens passies zowel montage als poppentheater zijn, deze video gemaakt om de magie van de blauwe kamer in herinnering te brengen. Een klein eerbetoon aan degenen die elke dag schrijven om de kamer te kunnen bezoeken.
Speelt De Blauwe Kamer binnenkort een rol in een boek van Dan Brown?
Nu heeft Antonio het niet getroffen dat zijn beide ouders journalisten zijn, die het fenomeen van de Blauwe Kamer meer zien als een meesterwerk dat met de wereld gedeeld moet worden en ook hen kan ik géén ongelijk geven. Het is een soort Da Vinci Code geworden, en ik zou niet verbaasd staan de kamer binnenkort opduikt in een nieuwe film met Tom Hanks.
Na de eerste lagen wisten we dat het bijzonder was
Toen de restaurateur eerst de oude lagen gips voorzichtig verwijderde", zo vertelt Valeria, "verschenen er eerst tekens die in een Arabische taal geschreven leken te zijn. Iedere regel binnen een geschilderd gouden frame. Vanaf dat moment was het van nationaal belang; uiteraard was het in de eerste plaats voor ons een gigantische ontdekking, maar ook een grote verantwoordelijkheid die we niet zagen aankomen. We waren écht niet voorbereid om de wereldpers en belangrijke kunsthistorici aan de lopende band aan de deur te hebben staan". Er waren beroemdheden die de kamer wilde bezoeken zoals Fareed Al Kothani, president van de Islamitische Liga bij de EU, daarna Vittorio Sgarbi die verklaarde dat hij "nog nooit zoiets had gezien", de componist Ezio Bosso, die een gedicht wijdde aan de kamer.
Fondsenwerving voor de restauratie
Er kwam ook een boek, met een introductie van de burgemeester van Palermo, Leoluca Orlando. De Islamitische wetenschappers Sarjoun Karam en Sebastian Heine bezoeken de kamer en Giuseppe Salerno vertaalde de geschriften uiteindelijk. Daarnaast kwam er nog een röntgenonderzoek en werd alles geanalyseerd en ontcijferd. Voor de kosten van de restauratie is de stad Palermo niet verantwoordelijk omdat het om een privéwoning gaat. Valeria en Giuseppe proberen het nu te bekostigen met giften en donaties van het publiek, maar het valt niet mee.
Men is inmiddels van mening dat de kamer deel uitmaakte van een appartement van een nog onbekende Islamitische Turk, waarvan men denkt dat hij misschien een hooggeleerde van de Islam was. De kamer met geschriften dateert waarschijnlijk uit de 18de eeuw en zal als meditatie ruimte gediend hebben.
