.. ..
Etappe 18: De Stelvio, waarom niet 3 keer? - Joost Gremmen
Etappe 18: De Stelvio, waarom niet 3 keer? - Joost Gremmen
Tevreden over dit artikel?
Thank you for rating this article.

Dat was de eerste gedachte die in mij opkwam. Als we dan toch de Stelvio op rijden, waarom zouden we dan niet de 3 verschillende routes omhoog rijden, vanuit Bormio, Prato en Santa Maria (ook wel de Umbrail Pass genoemd). En dat allemaal voor een goed doel, zo gezegd, zo gedaan…

In het verleden heb ik tot tweemaal de Cinglé du Ventoux gereden. Voor ingewijden: de drie verschillende routes de Ventoux op, op één dag. Met wisselend succes. Kilometers maken in de wind is uiteindelijk de beste voorbereiden voor ons Hollanders. Met een 5000km in de benen vetrokken we eind juni naar Bormio.

KAART VAN DE GIRO  

Bormio

Na aankomst snel de fiets nalopen en direct ons bed in. De volgende ochtend zouden we ter voorbereiding de Mortirolo en de zuidkant van de Gavia beklimmen. Met name de eerste zorgde voor rillingen, maar een jaar later leerde ik dat de Gavia juist een sloper zou zijn. “Ping”! De organisatie laat ons weten dat de plannen wijzigen vanwege de weersverwachtingen. Regen, regen en nog eens regen. We worden later bij de start verwacht en gaan een alternatieve tocht rijden.

Stelviopas Zuidkant van de Gavia

We wachten de volgende ochtend 4 uur op verbetering. Tientallen weer apps worden geconsulteerd, maar het weer wordt er niet beter van. Eén en al hectiek, we lijken wel Italianen. Maar regen, dat houdt toch niet Hollanders tegen? Rond een uurtje of 2 vertrekken we daarom maar voor de klim naar Bormio 2000. Het is koud, maar redelijk droog. Uitstekende omstandigheden om te klimmen, denk ik. Ik trek flink door en al snel rijd ik in 2e positie. Te hard, te hoge hartslag, een hele slechte voorbereiding voor de dagen die komen. Langzamer zegt het verstand, maar ik rij op de tweede stek! Plek 1 verdwijnt uit het zicht, maar ik houd nummer 3 op gepaste afstand. Het verstand wint het duidelijk niet vandaag. Eenmaal boven begint het gigantisch te regenen. Schuilen kan bij een inactieve lift. Eén voor één komen mijn lotgenoten als verzopen katers binnen. De lol is er niet minder om.

Een nieuwsgierige toeschouwer van onze virtuele Giro

Ik zie iemand droge kleren aantrekken. Die heeft er goed over nagedacht. Dit heeft hij blijkbaar vaker meegemaakt. Het blijkt Mathieu, Mathieu Hermans. “Zie je wel, ik had prof kunnen worden. Ik heb zojuist een winnaar van Vuelta etappes verslagen”. Dagdromen blijft heerlijk. We besluiten en groupe rustig af te dalen. De weg is inmiddels een kolkende rivier geworden. Dat, en de kou, maken het geen pretje. Die avond kunnen direct alle remblokken vervangen worden. Het klopt dus wel; in één afdaling kan je ze echt op remmen.

Ik schreef dit stuk over mijn Stelvio, op uitnodiging van Abloc Beer. Een echt bier voor de fietsers. Ze organiseren ook vele activiteiten voor fietsers zoals deze 'Close to Coppi, Stelvio'

Bolzano - Santa Maria - Stelviopas