Italianen beginnen het platteland te herontdekken
Italianen beginnen het platteland te herontdekken
Tevreden over dit artikel?
Thank you for rating this article.

Zou het dan nu eindelijk zover gekomen zijn dat ook Italianen begrijpen dat een huis in een oud verlaten dorpje of het plattelandshuisje van oma de toekomst en de nieuwe werkelijkheid zal worden! il nostro futuro è il passato & il nostro passato è il futuro! Onze toekomst is het verleden ons verleden is de toekomst!

Aan het woord is Maurizio de Siati, een architect uit Teramo, al jaren overtuigd dat “ons verleden onze toekomst is”, en dat leven in dorpen en op het platteland een beter idee is dan hutje mutje in de grote stad. De grote leegstand in schilderachtige Italiaanse dorpjes, rijk aan erfgoed maar steeds armer in dienstverlening, zonder scholen, openbaar vervoer, gezondheidszorg, breedband, waar de nieuwe generatie naar de steden vluchtte en de oudjes achter bleven. Het zal zeker veranderen door de nieuwe leefstijl die we door de corona-crisis moeten aanpassen. Wat voor veel Nederlanders en Belgen al jaren een droom was/is, een tweede huisje verscholen in het groen begint ook bij de Italianen te broeien...

4

Natuurlijke toevluchtsoord de toeristische trends voor de zomer

Silvio Brusaferro, president van Nationale Gezondheidsinstituut zei laatst in een tv programma dat de bergen de meest gezonde en veilige verblijfplaatsen zijn, waar het risico om het virus op te lopen vrij laag is. Want één ding is zeker: het wordt een abnormale en beperkte zomer, waarin we moeten leren leven met het dragen van een maskers, of beter nog, die je moet vermijden, de gezondheidsmaatregelen en de lagere economische inbreng van het toerisme. De nieuwe noodzaak van sociale afstand en het zoeken naar welzijn in de natuur zullen deze zomer de herontdekking betekenen van kleine authentieke bergdorpen, tweede huizen in de natuur, solo-sportactiviteiten en het beleven van de natuur om je heen. Hotels en resorts zullen zich gaan aanpassen aan de nieuwe richtlijnen, voorzien in hygiënevoorschriften en -beperkingen: met andere woorden, ze zullen hun aanbod moeten reorganiseren en vernieuwen om zichzelf als gecertificeerde en veilige plaatsen te kunnen aanbieden.

"Weg uit de grote steden, oude dorpen zijn onze toekomst".

6

Brusaferro is niet de enige, ook Stefano Boeri, architect van “Bosco Verticale” in Milaan, vertelt in een interview in de krant Republica: Meer dan zestig miljoen Italianen wonen geconcentreerd in stedelijke gebieden. Mede daarom heeft de planning van de start na het coronavirus een nieuwe leuze gekregen: herontdekking van de dorpen. We hebben de mogelijkheid om honderden verlaten Italiaanse dorpjes nieuw leven in te blazen en de ziel van Italie te herstellen. We hebben gezien dat dit kan door geavanceerde digitale technologieën te gebruiken bij de landbouw, zorg voor bossen te regenereren en om werk op afstand te garanderen. Er zijn ongeveer 5800 dorpen met minder dan 5000 inwoners waarvan er 2300 bijna ghost towns zijn. Er bestaan nu al prachtige plekken in Italie waar je een huis in het historisch centrum kan kopen voor een enkele euro. Laten we die kans niet weggooien! Volgens Boeri wordt er in Engeland bijvoorbeeld al grote druk verwacht op het verlaten van de meest dichtbevolkte gebieden na de in het na Covid-19 tijdperk en hij verwacht dat dit ook in Italië zal gebeuren, wie een tweede huis ergens in de natuur heeft, zal daarheen verhuizen. Het virus kan het plattelandsleven herontdekken, maar vereenvoudigde bureaucratie en breedband zijn nodig om inderdaad de steden te verlaten en naar het platteland of de bergen te verhuizen.

Ondanks de tragedie, een esthetisch evenement

7

Ook Franco Arminio een van de grootste hedendaagse Italiaanse dichters zoals schrijver Roberto Saviano hem noemde, schreef dat de tragedie ook een esthetisch evenement is: een kans voor pure, ongerepte schoonheid. Velen kennen hem vooral als landschapswetenschapper, hij heeft het idee om een documentatie te maken van de ´naakte´ steden, zonder auto's, zonder mensen, want wanneer zal het opnieuw gebeuren om Venetië, Rome, Milaan, Napels leeg te zien? Arminio, die in Bisaccia (Irpinia), woont geeft Boeri gelijk om de verlaten dorpen nieuw leven in te blazen. Bisaccia waar hij met zijn vrouw en kinderen woont is zo´n verlaten dorp, maar voor geen geld zou hij die plek willen verlaten.

Natuur, ruimte, veiligheid zijn de sleutelwoorden van de toekomst!

Volgens Giancarlo Dall'Ara, voorzitter van de groep van Alberghi Diffusi, Is de achteruitgang van de kleine steden en dorpen misschien niet zo onvermijdelijk als het tot voor kort nog leek. De crisissituatie waar we in verkeren, brengt dorpen, vooral de allerkleinsten met nog maar weinig inwoners, maar gelegen temidden van ongerepte natuur, in het middelpunt van de belangstelling. Natuurlijk, als er in het verleden meer zou zijn geïnvesteerd in in noodzakelijke diensten, internet, scholen en gezondheidscentra, dan zou het scenario nu nog interessanter zijn. Maar toch is de terugkeer van de belangstelling voor deze verlaten dorpen de trend van het moment.

"Albergo Diffuso"

2

Natuurlijk is Santo Stefano di Sessanio, hier in Abruzzo, een geweldig voorbeeld. Het is een belangrijk businessmodel voor ecotoerisme, rijk aan geschiedenis, cultuur en tradities dat dankzij Daniele Elow Kihlgren, een ondernemer van Zweedse afkomst, die indertijd 40% van het dorp kocht en onder de beschermende vleugels van het Nationaal Park Gran Sasso en Monti della Laga besloot het verval te stoppen en samen te werken aan het herstel en de wedergeboorte van het dorp. Het project werd goedgekeurd door een studiegenoot van Maurizio de Siati, de helaas kortgeleden overleden advocaat Walter Mazzitti, die tevens ex-president van het Nationaal Park was en die een ethisch handvest samenstelde voor algemene gedragsregels de ´Carta dei Valori´, een pact dat de relaties tussen openbare en particuliere instanties vastlegt. Iedereen die besluit om een monument in een dorp te herstellen zal hiermee een ethische afspraak ondertekenen om werktechnieken en materialen uit het verleden te gebruiken met respect voor het leven zoals het eeuwenlang in het dorp is geleefd, zoals houten daken, stenen vloeren en trappen, mortels, binnenpleisters, eiken deuren en de traditionele inrichting van de Apennijnse boerenbeschaving.