.. ..

Interviews met medelanders in Italie

Ik kom veel in aanraking met mensen die je écht Italofiel mag noemen, niet alleen mensen die er graag met de vakantie vertoeven, maar ook Nederlanders en Belgen die er zijn gaan wonen, soms voor professionele reden en soms is het een liefde.

Ben je benieuwd? Zoek je insider info over waar je moet gaan eten, aanbevelingen voor je verblijf of gewoon over leuke activiteiten met kinderen of je volgende zomervakantie, laat je dan zeker inspireren door deze kenners.

Laat je inspireren

De opera van Rome

Van buiten is het Teatro dell’Opera van Rome niet echt een architectonisch hoogstandje. Het dateert uit de late 19de eeuw en heet ook wel Teatro Costanzi, naar de ondernemer Domenico Costanzi. Die bouwde ook het chique hotel Quirinale aan de Via Nazionale en liet hotel en theater met elkaar verbinden door een onderaardse gang. Een uitkomst voor musici en zangers. En hun stiekeme geliefden uiteraard. Die gang is er helaas al lang niet meer. Voor de hedendaagse Romeinen staan de woorden Teatro dell’Opera gelijk aan stakingen en ruzie. Er is altijd wat. Tijdens het afgelopen zomerfestival in de Thermen van Caracalla bleef het hele orkest weg bij de première van La Bohème. Zodat de muziek verzorgd moest worden door een eenzame pianist. Wie wilde, kon zijn geld terug krijgen.

De gezellige maar wilde tafeltjes in Rome

Deze zomer is de strijd tegen de tavolini selvaggi , de wilde tafeltjes, losgebarsten. Met meetlinten en potten blauwe verf hebben gemeenteambtenaren de stukken trottoir en straat afgebakend waar de tafeltjes en stoelen mogen staan. Uit protest gooiden beroemde ijswinkels als Tre Scalini op Piazza Navona hun rolluiken dicht, maar het hielp allemaal niets. De kruistocht tegen het voortschrijdende terras was niet te stuiten. Nu klagen de uitbaters steen en been. “We zijn wel 60% van onze tafeltjes kwijt,” zegt de voorzitter van hun vereniging, “van zeven meter terras zitten de meesten nu op drie.”

Rome
Gangi, huis te koop voor 1 Euro

Wie rondreist over het Italiaanse platteland komt ze overal tegen. Die pittoreske oude dorpjes, vaak op of tegen een heuvel geplakt en voorzien van een rustiek kerkje. Het zijn er teveel om op te noemen en de één is vaak nog mooier dan de ander. Vanaf een afstandje dan. Want wanneer de reiziger het dorpje bereikt, blijkt niet zelden dat veel van de huizen in slechte staat verkeren of zelfs leegstaan. Ware spookdorpen blijken het dan opeens, waar alleen in de zomermaanden wat leven lijkt terug te keren.

Gangi
Caravaggio

Hij is een van mijn meest geliefde schilders. Michelangelo Merisi, bijgenaamd Caravaggio. Een ruige schuinsmarcheerder die diep realistische en ontroerende werken maakte en het leven liet op een zandplaat bij het plaatsje Porto Ercole. Hoe hij daar in de zomer van 1610 stierf is niet duidelijk. Misschien aan malaria of wie weet zelfs door geweld. Caravaggio was op weg naar Rome in de hoop gratie te krijgen voor een moord die hij jaren eerder begaan had.

Porto Ercole
De gerestaureerde tempel van Portunus

Ik vlieg nogal eens vanaf het grootste vliegveld van Rome, Leonardo Da Vinci bij Fiumicino, en word daar steevast op weg naar de gate aangesproken door beleefde, keurig in het pak gestoken jonge Italianen. Ze willen me dolgraag een mooie Amerikaanse creditcard aansmeren. Een card die ik eveneens beleefd doch vastberaden weiger. Te duur. Ik heb er al eentje. Ik moet een vliegtuig halen. U kent het wel.

Contactgegevens
Rome
(RM)
Italië
Het logo van de deugdzame gemeenten in Italie

‘Italianen zijn allergisch voor regels. Italianen zijn anarchistische individualisten. In Italië bestaat het begrip “algemeen belang” niet.’ Het zijn de bekende clichés over dit prachtige land. En zoals in ieder cliché zit er een kern van waarheid in. Maar zeker niet overal en altijd.

Camigliano
Antonio Iovine

Mag ik u voorstellen aan Antonio Iovine, beter bekend als ‘O Ninno, het jochie (vanwege zijn jeugdige uiterlijk). Iovine was meer dan tien jaar clanhoofd van een tak van de Napolitaanse maffia die zijn hoofdkwartier heeft in het stadje Casal di Principe.

Eindelijk sneller uit elkaar in Italië

Ik ken er maar wat veel in dit land. Echtgenoten bij wie de vlam van de liefde volledig is uitgedoofd. Huwelijken die totaal uit elkaar zijn gespat, maar waarbij man en vrouw (homohuwelijken bestaan hier immers niet) alleen van tafel en bed gescheiden zijn. Het wachten is op het moment dat de definitieve scheiding wordt uitgesproken. Iets dat tenminste drie jaar duurt.

Trakteer eens op een boek (caffè) sospeso

In Napels bestaat een oeroud gebruik dat sinds het begin van de crisis weer nieuw leven is ingeblazen. Wanneer iemand bij de kassa een caffé afrekent, kan hij of zij ook voor twee kopjes koffie betalen. Eentje dat de gast zelf heeft opgedronken en eentje voor een eventuele volgende bezoeker.

Padre Lombardi

Nog een paar dagen en het is zover. Dan zal Rome overspoeld worden door honderdduizenden, volgens sommige media zelfs miljoenen, pelgrims, die op zondag 27 april bij de heiligverklaring van de pausen Johannes XXIII en Johannes Paulus II willen zijn. De man die alles in goede banen zal leiden en vooral de pers moet bedienen is, net als paus Franciscus, een jezuïet. Hij heet pater Federico Lombardi.