Matteo Renzi
Matteo Renyi

Het lijkt erop alsof er in Italië op politiek gebied iets aan het veranderen is. Voorzichtigheid is geboden, want hoe vaak hebben binnen- en buitenlandse commentatoren niet gedacht dat het land op het punt stond om de zo broodnodige ommezwaai te maken. Iedere keer kwamen we weer bedrogen uit. Maar nu is er een nieuwe politieke ster aan het firmament: Matteo Renzi.

Op 8 december j.l. won Renzi overtuigend de voorverkiezingen voor het leiderschap van de Partito Democratico, de partij van premier Enrico Letta. Ongeveer drie miljoen Italianen namen de moeite om tegen betaling van twee euro hun stem uit te brengen op de nieuwe partijleider. Maar wie is die Renzi eigenlijk?

Om te beginnen is hij met zijn 39 jaar piepjong. In de Italiaanse politiek stel je doorgaans pas iets voor als je de 50 ver gepasseerd bent. Ter vergelijking: Silvio Berlusconi, op dit moment oppositieleider, is 77, president Giorgio Napolitano 88.

Hij mag dan jong zijn. Renzi heeft wel ruimschoots  zijn sporen in de politiek verdiend. Eerst als voorzitter van de provincie Florence en sinds 2009 als gekozen burgemeester van die stad. Een echt Toscaans politiek dier.

En een druk en slim baasje. Renzi snapt dondersgoed dat de Italianen het hele verrotte politieke bedrijf zat zijn. Vandaar dat miljoenen van hen bij de parlementsverkiezingen van afgelopen februari  op de nieuwe Vijfsterrenbeweging van showman Beppe Grillo hebben gestemd. Renzi’s eigen partij is volgens velen net zo corrupt en behoudend als de rest van het establishment. De PD blinkt uit door gemiste kansen, verloren verkiezingen en interne ruzies. Niet zo vreemd wanneer je bedenkt dat deze Democratische Partij is ontstaan uit de voormalige communistische partij van Italië en de linkervleugel van de voormalige christendemocratische partij. Een combinatie van water en vuur of, zoals ze het hier zo mooi zeggen: van duivel en wijwater. De PD is een partij met tenminste twee zielen en zonder enige duidelijke identiteit.

Matteo Renzi tussen het volkVolgens Renzi moet het roer radicaal om. Meteen na de Kerstvakantie blaast hij nu hoog van de toren. Er moet zo snel mogelijk een nieuwe kieswet komen (de huidige is ongrondwettelijk bevonden door het Constitutionele Hof), er moet werkgelegenheid worden gecreëerd en, als extra links toefje, er moet een samenlevingscontract komen. Vooral dat laatste is grappig, aangezien Renzi afkomstig is uit die christendemocratische vleugel die tot nu toe niets moest hebben van gelijke rechten voor homostellen. Maar de jonge Matteo heeft door dat er actie ondernomen moet worden. Voordat hij zijn glans als nieuwe daadkrachtige leider alweer verloren heeft en door de kiezers op een hoop gegooid wordt met de rest van de politieke kaste.

Zijn generatiegenoot en premier Enrico Letta kijkt het allemaal met lede ogen aan. Renzi tegenwerken geeft hem een oubollig en conservatief stempel. Meewerken betekent de jonge Matteo gelijk geven. Hoe dan ook: Matteo is de man van het moment.

Tot slot, toen ik Renzi’s  foto op zijn persoonlijke website bekeek http://www.matteorenzi.it/chi-sono/ kreeg ik opeens visioenen van een jonge Dries van Agt. Mocht de vergelijking opgaan, dan kunnen de Italiaanse politici hun borst natmaken.