* La Cucina Futurista
La Cucina Futurista
5 of 5 (28 Votes)

Ik was op zoek naar het recept van Marinetti saus en van het een kwam het ander, in minder dan geen tijd zat ik midden in verhalen vol anekdotes die zich in de twintiger en dertiger jaren afspeelden. Het was de tijd waarin Fiat voor het eerst met een betaalbare gezinsauto op de markt kwam, de eerste Biënnale van Venetië het licht zag en Mussolini pasta uit de Italiaanse keuken wilde verbannen.

Oorlog tegen pasta: het maakt het volk maar lui

Dat laatste was niet echt het idee van Il Duce, maar iets wat een aantal intellectuelen uit Italië en Frankrijk hadden verzonnen. In het decembernummer van 1930 publiceerde Filippo Marinetti het Manifest van de Futuristische Kookkunst, waarin hij pasta bestempelde als "een absurde Italiaanse gastronomische religie" en opriep tot de afschaffing ervan. Mussolini greep die gedachte aan doordat hij Italie minder afhankelijk wilde maken van tarwe exporterende landen en de rijstoogst uit de Povlakte wilde bevorderen.

Met z'n allen aan de pil - La Cucina Italiana

puritas

La Cucina Italiana was (in die tijd) een tijdschrift/krant opgericht door de rijke, fascistische redacteur Umberto Notari en zijn vrouw Delia Pavoni Notari, de redactie steunde Marinetti's oorlog tegen pasta. Het essay was een van de vele fascistisch getinte Futuristische manifesten die in het begin van de 20e eeuw werden gepubliceerd en die opriepen tot de vernieuwing van poëzie, schilderkunst en film. Marinetti, die de futuristische beweging in 1909 oprichtte, gaf al deze oude tradities de schuld van het afnemende aanzien van Italië in de wereld. Futuristen omarmden technologie, oorlog en mannelijkheid, terwijl ze musea, bibliotheken en vele andere lang gekoesterde Italiaanse schatten - waaronder pasta - afkeurden. In het Manifest van de Futuristische Kookkunst en het Futuristisch Kookboek uit 1932 stelde Marinetti zich een wereld voor waarin Italianen leefden op pillen, pasta zou tot "luiheid, pessimisme, nostalgische inactiviteit en neutralisme" leiden. 

futurista

De Franse dichter Gabriel Audisio noemde pasta een "dictatuur van de maag" die een "verraderlijk, langzaam proces van herkauwen ... het smeuïge verzoenende ritme van de luiaard" noodzakelijk maakte. In Genua vormde zich een belangengroep tegen pasta onder de afkorting PIPA, of "Internationale Vereniging tegen Pasta".

cucina futurista

Hoe kwam het dan dat juist de Marinetti saus zo beroemd zou worden? 

Rond de eeuwwisseling vertrok een jongeman, Angelo Delfino, zoon van een vooraanstaande familie uit Pescara met een diploma in chemie op zak naar New York. Het was een ondernemende persoon die na een paar jaar een eigen laboratorium opende en daarmee een fortuin verdiende. Na 20 jaar keert hij terug naar Abruzzo en begint daar samen met zijn broers een pastafabriek: Pastificio Moderno ‘Puritas’ in Pescara. In korte tijd een van de grootste pastafabrikanten in Italie met meer dan 300 werknemers, een verkoopkantoor in Milaan, moderne technologie en een reclame budget. 

Een pastasaus wedstrijd

puritas 1

Aan het einde van het jaar 1931 schrijft de pastafabriek een wedstrijd uit in samenwerking met het blad ‘La Cucina Italiana’, dezelfde die een jaar of 2 eerder het futuristich manifest van Marinetti tegen pasta had gepubliceerd. De wedstrijd was voor een recept van de beste pastasaus, en de prijzen die Puritas beschikbaar stelde logen er niet om. De eerste prijs was 2000 lire, een goed maandsalaris in die tijd. In de 12-koppige jury zaten prominente kunstenaars en politici (allemaal mannen natuurlijk) van die tijd, waaronder de heer Marinetti zelf en de hoofdredacteur van het blad Umberto Notari. 

En de winnaar is..

Alle ingezonden recepten werden uitvoerig geproefd en unaniem werd de winnaar uitgeroepen. Het was de vaste medewerker van La Cucina Italia geworden: de chefkok Amedeo Pettini met de saus die hij  ‘sugo Marinetti’ had genoemd. Allemaal wat toevallig? De tweede prijs gaat naar Mario Marinoni, eveneens een kok die veel voor La Cucina had geschreven, met zijn saus Excelsior voor tagliatelle met spinazie, dat helaas geen eeuwige roem beschoren was.

Trottoirs blijken overbodig in de FIAT reclame

1932 is een jaar waarin Italië langzaam uit de recessie van 1929 overeind strompelt. Fiat begint een reeks auto’s die ook voor de gewone man betaalbaar zijn zoals dit lieve reclamefilmpje uit dat jaar laat zien, waarin tegelijkertijd overbodige trottoirs maar opgeruimd worden. In Venetië speelt het eerste filmfestival in maand augustus, het geesteskind van graaf Misurata, eveneens een fascist van de eerste orde en Minister van Financiën van 1925-1728. 

Middelvinger tegen de fascistengroet

LOVE

In 1932 werd ook het beursgebouw in Milaan voltooid, Palazzo Mezzanotte, van de fascistische architect Paolo Mezzanotte. Tegenwoordig is het de plaats waar het bekende beeldhouwwerk L.O.V.E. van de Italiaanse kunstenaara Maurizio Cattelan een plaats heeft. De beeldhouwer heeft nooit de exacte betekenis van het beeld onthuld. De twee meest geaccepteerde verklaringen zijn dat het zowel een kritiek op de fascistische groet vertegenwoordigt als dat het is ontworpen als een protest tegen financiële instellingen na de financiële crisis van 2007-2008. 

L.O.V.E., beter bekend als Il Dito (Italiaans voor 'de vinger') is een sculptuur bestaande uit een hand waarvan alle vingers zijn afgehakt, met uitzondering van de middelvinger. De naam L.O.V.E. is het acroniem van "Libertà, Odio, Vendetta, Eternità" ("Vrijheid, Haat, Wraak, Eeuwigheid").


    Abruzzen

Good, clean en fair voedselsysteem

Slow Food Foundation website linkBij Dolcevia.com streven we ernaar om niet alleen de authentieke smaken van de Italiaanse keuken te delen, maar ook om bewustzijn te creëren over het belang van duurzame en verantwoorde voedselproductie.

In lijn met deze visie ondersteunen we de principes van de internationale Slow Food organisatie, een beweging die zich inzet voor het behoud van lokale voedselculturen en -tradities, en het bevorderen van kleinschalige, duurzame landbouw. Slow Food gaat over meer dan alleen genieten van heerlijk eten; het is een toewijding aan het beschermen van ons milieu, het ondersteunen van kleine boeren, en het waarborgen van biodiversiteit. Door recepten te kiezen die aansluiten bij de Slow Food filosofie, dragen we bij aan een betere wereld waarin we respect tonen voor de natuur, dierenwelzijn bevorderen en de rijkdom van culinaire tradities behouden. Samen kunnen we een verschil maken door bewuste keuzes in onze keuken, voor een gezondere planeet en een rijkere smaakervaring.Je kunt trouwens ook als consument lid worden van de Slow Food Foundation, klik hier voor meer informatie hierover.