Paestum, een Griekse schoonheid in Campania

.PaestumWie heeft er niet ooit van Paestum gehoord? We moeten even bij de les blijven, in het rijtje van belangrijke monumenten in Italië hoort dit imposante tempelcomplex toch zeker thuis. Paestum is de enige Griekse tempel op het vasteland van Italië die zo goed de tijd heeft weerstaan. Het stamt uit de 7de eeuw voor C. en werd gebouwd langs een belangrijke handelsroute. De Romeinen namen het complex in 273 voor C. Na de Romeinen namen bossen en struiken het beheer over en wildgroei overheerste het aanzicht. Vandaag kan de tempel in volle glorie worden gezien tussen de ruïnes van wat eens de stad Poseidonia was.
Een voorproefje van het Cilento Nationaal Park

Vanuit Napels is het zo´n 100 km naar Paestum en na dit weliswaar verplichte maar niettemin prachtige  nummer, rijden we door naar de kust. Het heeft moed nodig om niet te stoppen in elk plaatsje dat je onderweg tegenkomt, maar als je eindelijk in Castellabate hoog op een heuveltop aankomt zal je er blij om zijn. Het plaatsje is zo charmant en vol onverwachte uitzichten met een middeleeuws kasteel hier, een kerk daar en  stijle rotsen die uit zee oprijzen. ´Picture postcard´ zeggen we tegen elkaar en pakken voor de gelegenheid nog maar een aperitiefje om het af te leren.

Castellabate, palazzo aan zee in de Cilento

De kust van de Cilento

De volgende dag rijden we naar de kust en via het vissersplaatsje Santa Maria di Castellabate, waar we vroeg genoeg langskomen om de vissers aan het werk te zien. De badplaats is de dichtstbijzijnde voor de Napolitanen dus aan levendigheid geen gebrek, vooral in het weekend. De kustweg naar het zuiden met afwisselend imposante rotsen, geelgouden zandstrandjes in verscholen baaitjes en kleine vissersplaatsjes is een aaneensluitende reeks van oh´s end ah´s.
Acciaroli
Als we aankomen op de plek waar Hemingway een deel van zijn tijd heeft doorgebracht (maar waar zijn we deze man eigenlijk nog niet tegengekomen?), ben ik ook klaar om een roman te schrijven, misschien nog geen ´Old man and the Sea´, maar de sfeer maakt van iedereen een poëet. Ik slenter net als hij langs de kroegen aan de waterkant in Acciaroli en vraag me af hoeveel er is veranderd sinds 1952.

Op het strand van de schone slaapster, vrij vertaald van ´Spiaggia del Buon Dormire´ bij het plaatsje Palinuro bestel ik de lunch van mijn leven. Hoe vers kan vis zijn? Niks geen poespas met sausjes, hier eet ik vis zoals het hoort, gegrild met een uitgeknepen citroen. Simpel maar zo lekker. Hoe is het trouwens mogelijk dat iemand met zo´n onbeschrijfelijk zeezicht in slaap valt?
Het schiereiland Capo Palinuro

Nog één plaats staat er op het programma in deze tocht langs de Cilento kust. Scario ligt aan de andere kant van het schiereiland is bekend om het heldere en schone water. Men zegt dat het komt door de kalkstenen rotsen en het pure achterland.

Een eenzame baai bij Scario in het nationaal park van Cilento

De kust heeft een groot aantal grotten en kleine strandjes die alleen van uit zee te bereiken zijn. Er zijn schippers genoeg die je er af willen zetten en je later op de dag weer op komen halen, ten minste als ze goed begrepen hebben, en dat weet je nooit natuurlijk. Maar wellicht is het een goed idee, als het weer meewerkt, om met een visser de zee op te gaan en zelf je avondmaal te vangen?