Prada, toch een echt Italiaans merk, labelt met trots waar het product vandaan komt en stelt daarbij dat juist die keuze van herkomst de kwaliteit van het product garandeert; zij noemen als voorbeeld een prachtige japon met het fijnste Chikan borduurwerk met 'Made in India' direct onder het Prada Milano logo. Of als ander voorbeeld de exclusieve jeans van Prada die uit Japan komen.

Kortgeleden verscheen in de Independent een artikel over de Chinese sweatshops in stadjes als Prato in Italië, waar kledingstukken geproduceerd worden die het label 'Made in Italy' wel mogen dragen, omdat alleen de grondstoffen uit China worden geimporteerd. Maar  het in elkaar zetten in Italië gebeurd door (veelal) illigale Chinese immigranten. In Prato alleen al wonen en werken meer dan 20.000 Chinezen. Bovendien zijn de sweatshops Chinees eigendom  en is de verpakking, het transport en zelfs de marketing in Chinese handen. 'Made in Italy'? Laat me niet lachen.

Niet dat de Chinezen geen uitstekende kwaliteit en design kunnen leveren. Integendeel, op een laatste bezoek in China kwam ik diverse malen producten tegen, vooral in de leergoed- en kleding industrie die kwalitatief en qua vormgeving zeker niet onderdeden voor een Italiaans product.

Ms Prada vindt haar besluit een politiek besluit dat voortkomt uit een voorkeur voor originaliteit en kwaliteit zowel van design als productieproces en dat daarbij de rest van de wereld niet uitsluit maar juist omarmt. Om het anders te zien is je ogen sluiten voor de werkelijkheid.