Na de grote pest epidemie in de 14de en 15de eeuw zochten de overlevenden naar de oorzaak van de ziekte. Aardewerk kreeg de schuld omdat het onhygienisch zou zijn, veel van het keramiek uit die tijd werd dan ook vernietigd.
De beste Italiaanse majolica werd tussen 1440 en 1540 gemaakt. Decoraties van vroeger aardewerk was over het algemeen primitief en het keramiek van na 1540 werd te gekunsteld en had niet meer de charme van de dynamische tekeningen uit de middeleeuwen, wat vooral goed zichtbaar is bij de prachtige albarelli potten uit de vroege Renaissance.
De grootste productie kwam in die tijd uit Toscane en Umbrie met steden als Orvieto, Perugia en Florence als centrum. In het begin werd vooral een loodglazuur gebruikt. Van 1350 tot het einde van de 15de eeuw waren de enige kleuren die voorhanden waren het groen van koperoxide, mangaan/paars van mangaanoxide en een diep kobaltblauw. Aan het einde van de 15de eeuw kwamen nieuwe kleuren zoals het geel van antimoon, oranje van antimoon met ijzer en paars en bruin van mangaan, ter beschikking. Rood is altijd een moeilijke kleur geweest om glazuur van te maken en dit mislukte dan ook vaak waardoor de gewenste felrode kleur meer leek op een vies soort donkerroodbruin.
De mooiste stukken antiek majolica zien we met een tweede laag loodglazuur, coperta genoemd, die werd aangebracht voordat het de tweede maal de oven inging.
Tegenwoordig is Deruta ongetwijfeld het best bekend voor kwaliteits Italiaans keramiek. De karakteristieke stijl van Deruta is goed herkenbaar en wordt veel gekopieerd in andere plaatsen Italië waar keramiek wordt geproduceerd. Toch komen de mooiste stukken nog steeds uit Deruta zelf. Vaak worden de producten thuis gemaakt en worden de potten, vazen en borden van ongebakken klei naar de ovens gebracht, waarna de objecten weer naar huis worden meegenomen om daar met de hand te worden beschilderd. Uiteindelijk gaan ze dan weer terug naar de ovens om te worden geglazuurd. Dit brengt met zich mee dat de kwaliteit erg kan varieren ook al draagt het de naam Deruta. Het loont de moeite om meerdere verkooppunten te bezoeken om de artistieke kwaliteit van de stukken te vergelijken. Deruta is niet goedkoop en kan in prijs zeker worden vergeleken met het beste Delfts Blauw.
Door de eeuwen heen zijn de meest bekende centra voor keramiek in Italië te vinden (geweest) in Impruneta, Gubbio, Urbino, Deruta, Venetie, Castel Durante, Siena and Caltigerone. Er bestaat een autoroute langs bekende keramieksteden in Umbrie.
Om een goed overzicht te krijgen van Italiaans keramiek kunt u de online winkel van Thats Arte bezoeken.
De beste Italiaanse majolica werd tussen 1440 en 1540 gemaakt. Decoraties van vroeger aardewerk was over het algemeen primitief en het keramiek van na 1540 werd te gekunsteld en had niet meer de charme van de dynamische tekeningen uit de middeleeuwen, wat vooral goed zichtbaar is bij de prachtige albarelli potten uit de vroege Renaissance.
De grootste productie kwam in die tijd uit Toscane en Umbrie met steden als Orvieto, Perugia en Florence als centrum. In het begin werd vooral een loodglazuur gebruikt. Van 1350 tot het einde van de 15de eeuw waren de enige kleuren die voorhanden waren het groen van koperoxide, mangaan/paars van mangaanoxide en een diep kobaltblauw. Aan het einde van de 15de eeuw kwamen nieuwe kleuren zoals het geel van antimoon, oranje van antimoon met ijzer en paars en bruin van mangaan, ter beschikking. Rood is altijd een moeilijke kleur geweest om glazuur van te maken en dit mislukte dan ook vaak waardoor de gewenste felrode kleur meer leek op een vies soort donkerroodbruin.
De mooiste stukken antiek majolica zien we met een tweede laag loodglazuur, coperta genoemd, die werd aangebracht voordat het de tweede maal de oven inging.
Tegenwoordig is Deruta ongetwijfeld het best bekend voor kwaliteits Italiaans keramiek. De karakteristieke stijl van Deruta is goed herkenbaar en wordt veel gekopieerd in andere plaatsen Italië waar keramiek wordt geproduceerd. Toch komen de mooiste stukken nog steeds uit Deruta zelf. Vaak worden de producten thuis gemaakt en worden de potten, vazen en borden van ongebakken klei naar de ovens gebracht, waarna de objecten weer naar huis worden meegenomen om daar met de hand te worden beschilderd. Uiteindelijk gaan ze dan weer terug naar de ovens om te worden geglazuurd. Dit brengt met zich mee dat de kwaliteit erg kan varieren ook al draagt het de naam Deruta. Het loont de moeite om meerdere verkooppunten te bezoeken om de artistieke kwaliteit van de stukken te vergelijken. Deruta is niet goedkoop en kan in prijs zeker worden vergeleken met het beste Delfts Blauw.
Door de eeuwen heen zijn de meest bekende centra voor keramiek in Italië te vinden (geweest) in Impruneta, Gubbio, Urbino, Deruta, Venetie, Castel Durante, Siena and Caltigerone. Er bestaat een autoroute langs bekende keramieksteden in Umbrie.
Om een goed overzicht te krijgen van Italiaans keramiek kunt u de online winkel van Thats Arte bezoeken.
