Menfi

Mijn auto staat nog netjes bij de parkeermeter voor de deur van de terminal, zònder bon of inbraak poging.  Via Erice, Mozia en Marsala naar mijn bestemming in Menfi. Ik ben uitgenodigd door een vriendin om de wijngaarden en baglio (Siciliaanse fattoria) van haar vader te bezoeken. Menfi ligt in het vruchtbare zuiden van Sicilië, Lanzara Wines behoort tot de twee bekendste wijnhuizen van Sicilië. 

 

Baglio San Vincenzo

Het verhaal over het tot stand komen van dit florissante wijnbedrijf is net zo opmerkelijk als roemrucht. Vijf jaar geleden bestond dit huis nog niet eens. Nu verovert het prijs na prijs op internationaal niveau. Dit is vooral te danken aan een talentvolle jonge man, die dit pas als zijn eerste referentie kan noemen. Alessandro Giarraputo is nu 5 jaar afgestudeerd als oenoloog en dankzij Il Professore Lanzara, zoals men de pater familias noemt, werd hij direct uit de schoolbanken aangesteld om het bedrijf op te zetten. Er stond toen eigenlijk niets behalve een somber uitziend gewas en de Baglio San Vincenzo. De familie Lanzara bestaat uit vader, moeder en 5 dochters, 5 jaar geleden woonde de familie nog samen in Palo Alto. De dochters zijn stuk voor stuk wetenschappelijke studiehoofden diverse diploma’s van vooraanstaande universiteiten op zak. Ik ken de jongste dochter uit Rome, Elisa studeert als enige van de vijf geen exacte wetenschap maar verkoos een rechtenstudie. Vader was uitvinder en verkocht zijn bedrijf aan een groot Amerikaans concern begin 2000 en besluit daarna terug te keren naar zijn roots in Sicilië. Daar koopt hij de Baglio San Vincenzo, hoog op een heuvel gelegen met uitzicht over de zee en stranden van Menfi. De volgende vijf jaar koopt hij de omliggende wijngaarden en huurt Alessandro Giarraputo in om de wijncultuur op peil te brengen.
 
In de wijngaarden worden nu vijf verschillende druivensoorten gekweekt. Bijzonder is het dat er zelfs niet-inheemse druiven groeien die ze maar in kleine hoeveelheden kunnen verbouwen. Zij produceren zelfs een Spumante en een licht sprankelende Rosé. Alessandro moet bekennen dat de oogst van de Chardonnay druif niet altijd even goed is, wat vooral meespeelt is de onvoorspelbaarheid van de hittegolven, in juni was het hier al meerdere  dagen 40 graden. De druif is erg gevoelig voor extreme warmte. Ik vind de Lanzara Spumante overigens een van de droogste en prettigste die ik ooit in Italië gedronken heb.

Door uitgestrekte wijngaarden.

 
Professore Lanzara ontmoet ik terwijl Alessandro en ik de sfeervolle kelders ingaan om de wijnen te proeven, de verlichting in de koele ruimte is creatief, een stijlvol lichtspel. Het past bij het imago van dit wijnhuis, alles is in de afgelopen vijf jaar neergezet met als belangrijkste voorwaarde dat alleen de nieuwste technologie werd gebruikt. Lanzara is dus dankzij een investering van 7 miljoen waarschijnlijk de meest moderne in het zuiden.

Toegang naar de wijnkelders

Alessandro vindt het maar eenzaam na vijf jaar, ook al kan hij zich geen betere speeltuin wensen, maar hij kijkt uit naar een carrière in Oostenrijk of Zwitserland. Met 30 jaar is hij uiteraard erg jong in zijn vakgebied ook al heeft hij door zijn vele successen de wijnwereld al aan zijn voeten. Wij drinken er eentje op de goede afloop en nog maar eentje. Door zijn kleine gestalte blijkt hij gevoeliger voor de effecten van alcohol dank ik zelf. En om middernacht zit er niets anders op dan het personeel te vragen de golden boy naar zijn bed te brengen.
De volgende ochtend besluit ik te gaan lunchen net buiten Menfi bij het aan zee gelegen Vittorio's, een Michelin sterren restaurant die de ster écht niet te danken heeft aan de behulpzame bediening. Het eten daarentegen is het beste dat ik tot nu toe mocht proeven op Sicilië. Gedachtig dat dit een werkvakantie betreft vertoef ik de rest van de middag lekker op het strand. De kuststrook tussen Trapani en Menfi wordt door de Guida Blu aangeduid als een van de schoonste stranden van Italië. De zuidkust bestaat in tegenstelling tot de meeste stranden op Sicilië uit zandstranden. In vergelijking met de Egadi eilanden waar het water ongeveer 18 graden is voelt het hier zeker 4 graden warmer aan.
 
Ik heb mij laten vertellen dat hier 15 jaar geleden nog vrijwel geen toeristische infrastructuur bestond, en eigenlijk is er niet erg veel veranderd. De streek heeft meer het karakteristiek van een rustig natuurgebied. Het zou mij niet storen, je zit op een uurtje van Palermo en Trapani en de wegen zijn in uiterst respectabele staat. Massatoerisme zal hier waarschijnlijk nooit komen, daarvoor is er te weinig te doen, maar voor rustzoekers is het ideaal.   

Luxe kamers met terras

Aan het eind van de dag ga ik terug naar de Baglio waar ik een van de twee prachtige bruidssuites overnacht, ik besluit om met een glas Shirah in de hand mij te installeren op het privé terras van zo'n 70 m2, het panoramisch uitzicht vanaf de eerste verdieping is adembenemend. Ik kijk uit over het Lanzara wijn imperium en in de verte bewonder ik de prachtige turkooizen zee. ‘On a clear day’ heb je kans de kustlijn van Tunesië te zien, wat zo’n 100 km verderop aan de horizon ligt want ik bevind mij op het zuidelijkste puntje van Italië. Bij het eten vraagt Il Professore mij of ik geen zin heb om het hotel van de Baglio te helpen ontwikkelen tot 5 sterren resort. Ongetwijfeld een van de meest aanlokkelijke aanbiedingen die ik ooit heb gekregen. We gaan er dus serieus over nadenken.