Mozia en de Whitakers

Rondvaartbootjes

Mozia, wat maar 400.000 m² groot is, heeft een lange geschiedenis. Allereerst als handelsplaats en havenstad werd het een van de belangrijkste vestingplaatsen van de Phoeniciërs en de Carthagenen in het Middellandse Zee gebied. Het onherbergzame eiland, dat ze Motya noemden, had een enorme rijkdom  en lag onneembaar beschermd door het Lagoon en hoge vestingwallen.

Grote zoutpannen en windmolens zorgden voor het drogen, malen en raffineren van zout. De molens en zoutpannen (Ettore Infersa) werden door de Whitaker Foundation gerestaureerd en opengesteld voor het publiek.

Zoutpannen

In de 6de eeuw voor Christus koos Motia de zijde van de Phoeniciërs en de Carthagenen in de oorlog over Sicilië met het antieke Griekenland. Uiteindelijk werd het oude Motia verwoest door Dionysius de Oudere in het jaar 379 voor Christus. In de Middeleeuwen vestigden monniken zich op het eiland en noemden het San Pantaleo. In 1888 werd Mozia herontdekt door Joseph Whitaker. 

De familie Whitaker, bekend van Marsala wijn,  is eigenaar van het eiland en exploiteert een klein museum en de goed bewaard gebleven overblijfselen van dit kruispunt van civilisaties. Behalve uit de bovengenoemde tijd zijn er voorwerpen en ruïnes  die invloeden laten zien uit Egypte, Corinthië, Attica, het antieke Rome. De Tophet, een soort begraafplaats van gecremeerde kinderen waarschijnlijk geofferd aan Tanit of Ba’al Hamman is een van de belangrijkste bezienswaardigheden. Veel van de oude villa’s op het eiland kunnen bezichtigd worden.

De Tophet begraafplaats