Italië was nog een van de Europese landen waar we niet geweest waren. Een beetje angst voor de taal denk ik. En gedachtig aan de waarschuwingen van onze zoon: "Mam, ga niet naar Italië! Daar zijn allemaal struikrovers!"

Nou ik was goed voorbereidt: alle belangrijke gegevens op een kaartje in mijn BH. Wie doet me wat? Wij hadden een fly-drive reis geboekt bij een reisorganisatie. Twee weken voor de vertrekdatum werd deze geannuleerd vanwege te weinig deelnemers. 

Wij organiseren meestal zelf onze reizen maar hadden dat nu, vanwege de taal, overgegeven aan een reisorganisatie. Toen die het echter af liet weten ben ik toch zelf aan het organiseren gegaan. Overnachting georganiseerd in Palermo/Napels/Rome.

De reis begon al goed: Bij aankomst op het vliegveld van Palermo was onze bagage zoek. Gelukkig na enige tijd gewacht te hebben en navraag te hebben gedaan werden de koffers weer gevonden. Via internet had ik een auto besteld, dat liep allemaal prima. Op het vliegveld van Palermo moet je wel rekening houden dat je ver moet lopen naar de autoverhuurbedrijven. Logies in Palermo was ook leuk, maar wel erg zoeken vanwege de primitieve bewegwijzering. Maar goed! De eerste dag gingen wij de stad Palermo bezichtigen.

Het verkeer is terrible. Stel je voor een rijbaan van 5 rijen dik zonder scheidingsstrepen. Daar raast half Palermo overheen met daar tussendoor honderden vespa’tjes. Kris kras langs de auto's heen. Het enige wat je kunt doen is: ogen dicht en bidden. De stad zelf is een bezoek waard! Maar u bent gewaarschuwd door mij: Zet je auto op een veilige plek. Op een onbewaakte plek vind je een gesloopte auto terug. Wij werden direct al gewaarschuwd door een caféhouder om onze rugtassen VOOR ons te dragen. Dus de rugtassen werden buiktassen. "En hou je hand op je zak" was de tweede waarschuwing van de Italianen op Sicilië.

Na een paar dagen in de stad te hebben rond gezworven zouden we oversteken naar het vaste land. In Ragusa waren we even de weg kwijt. Ik had juist de weg gevraagd aan een oud mannetje en was bezig mijn raam dicht te draaien (altijd met gesloten deuren en ramen door de stad rijden) en voor ons stak een brommertje over die gebaarde dat wij iets verkeerds deden. Later bleek dat dat een afleidingsmanoeuvre was, want tegelijkertijd was zijn duopassagier bij mijn zijraam en griste mijn rugtas tussen mijn benen vandaan.

Na een prachtige overtocht bij Messina reden we noordelijker en hebben een chauffeurslogement gevonden ten zuiden van Napels. Lekker goedkoop en heerlijk eten. We gingen vandaaruit met de trein naar Napels. In Napels kun je een vervoerskaartje kopen voor 1 dag. Vergeet echter niet regelmatig af te stempelen want je bent de klos. Dat overkwam ons: De bus was tjok en tjok vol zodat we niet bij de stempelautomaat konden komen en dus... een enorme boete was het resultaat voor een dagje Napels. Maar Napels moet je wel gezien hebben! Prachtig wat een stad!

De reis naar Rome ging zonder problemen. In Rome hadden we de auto ingeleverd en deden daar alles met de metro. Perfecte manier om overal te komen. Maar neem geen geld mee. Zeker niet in je broekzak. Wij stonden op de metro te wachten. Ik zei tegen mijn man: "Heb je je portemonnee nog?" Hou je hand op je zak! Nee... weg! Dus een goede raad: NEEM NOOIT EEN PROTEMONNEE MEE IN DE METRO! Gewoon losgeld in alle zakken iets!

Maar Rome daar wilden we niet weg. We hadden een appartement midden in de stad en zaten 's avonds gezellig op een dakterras te genieten van de gezelligheid beneden ons. Vanuit ons appartement ondernamen we steeds tripjes. Waren we moe dan namen we even de metro naar huis om uit te rusten en konden we na een uurtje weer verder. Geweldig.

Al met al een hele ervaring zo'n reis door italië. Bij thuiskomst waren we zo gefrustreerd dat ik het hele verhaal aan het Italiaans Verkeersbureau heb verteld. Zij waren zo begaan met onze nare ervaringen dat wij een prachtig boek kregen met foto's van italië. Nu is onze nieuwsgierigheid toch weer aangewakkerd. Maar gaan we nog eens naar italië, dan gaan we met een reisorganisatie.