Alimentari

Lekker eten en drinken is een nationaal tijdverdrijf voor de Italiaan en het inkopen doen is bijna een dagtaak. De winkels gaan tweemaal per dag open om de klant de kans te geven steeds voor elke maaltijd boodschappen te doen. Bovendien heeft elk dorp of stad een markt waar vers kan worden ingekocht. Behalve de alimentari (algemene voedingswaren) zijn er een aantal gespecialiseerde winkels :

De caseificio en latteria voor zuivel, kaas en eieren.

De enoteca voor wijn per fles of zelfs per vat of los.

De macelleria verkoopt vers vlees en gevogelte en de norcineria heeft gedroogd en gerookte varkensvleesprodukten (salumi), die men ook kan vinden in de salumeria, die behalve salumi ook verse pasta en andere specialiteiten levert.

De bakkers kunnen achtereenvolgens paificio, panetteria of forno
heten, ze bakken twee maal per dag vers.

Een pasticceria verkoopt gebak.

De pescheria is een viswinkel.

Voor geroosterde kip en andere gerechten kan men bij de rosticceria terecht.

Een frantoio verkoopt olijfolie.

Tenslotte gaat u voor ijs naar de gelateria.

Een fruttivendolo is een groenteboer.

Fruttivendolo

Italianen kopen ook graag direkt bij de producent. Bijna alle wijngaarden en salumi, kaas en pastamakers runnen een eigen winkeltje. Mozarella kan soms zelfs nog warm worden gekocht en de pasta gaat los en per kilo. De balsamico azijn is verkrijgbaar bij een acetaia (azijnmaker) en vis direkt vanaf de vissersboot.

Artisjokken zijn er in drie verschillende maten. De grootste verschijnen het eerst aan de plant en heten dan la mamma! De figli (kinderen) komen daarna, ze zijn kleiner en zachter. Onder aan de plant verschijnen tenslotte de nipoti (neefjes), de kleinste en zachtste exemplaren.

Koop alleen kleine octopus want ze zijn malser dan de grotere. Als u alleen grote kunt krijgen maak ze dan zacht door erop te slaan.

Mannen zijn dol op knoflookgamba's, het is ook een van de weinige recepten die ze allemaal zelf kunnen maken.

Verse tonijn heeft stevig, donker vlees dat zowel rauw als gekookt prima smaakt. Tonijn wordt gevangen langs de kusten van Sicilie en Calabria. Als het vlees nog rood is wijst het erop dat de tonijn met de hand is gevangen en meteen is gedood. Donkerder vlees duist erop dat de vis is verdronken en dus met een visnet is gevangen. Leg tonijn een half uur in de diepvries en snij hem daarna in flinterdunne plakken voor carpaccio.

De ene gegrilde aubergine is de andere niet. Verhit een grilpan op het fornuis en bak de in dunne plakken gesneden aubergine op een matig vuur, draai ze een paar keer om tot ze zacht en gaar zijn. Voeg nog geen olie of zout toe. Neem de plakken van het vuur en stapel ze op een bord, hierddoor garen ze nog wat na. Meng olifolie, citroensap, knoflook, cayennepeper, zout en kruiden. Rangschik de plakken aubergine op een grote platte schaal en giet het oliemengsel er over heen. Laat minstens 30 minuten staan.

Enoteca

Ansjovis, of Acciuga, is een standaard ingedient in de keuken. Verse ansjovis is kleiner dan een sardientje en blauw-groen van kleur. Ze worden in olie of in zout geconserveerd. De zoute zijn beter van smaak en meestal iets groter. Voor gebruik moeten ze goed gewassen worden en ontdaan van de graat.

Balsamico azijn die op het label tradizionale vermeld heeft moet bij wet minimaal 10 jaar oud zijn. Er is ook aceto balsamico in de handel die qua smaak wel vergelijkbaar is maar die niet zo oud is. Overgens wordt er vaak wat caramel toegevoegd aan gewone wijnazijn om die smaak te verkrijgen.

Om de sterke smaak van knoflook wat te dempen kan men de schoongemaakte tenen eenkele uren in een kommetje melk weken. Wordt vaak gedaan bij het maken van knoflooksoep.