Wie denkt dat San Marino alleen maar bestaansrecht heeft vanwege het circuit, voor postzegelverzamelaars of om je zwart verdiende geld op te bergen, zit er goed naast.

De Unesco, in al de wijsheid waar we wel eens eerder melding van hebben gemaakt op Dolcevia, besloot in 2008 om San Marino welverdiend te plaatsen op de lijst van Werelderfgoed monumenten.

Het historisch centrum van San Marino is zeker de moeite van een klim waard, de muren en vestingen van het plaatsje dateren uit de 13de eeuw. San Marino is een van de kleinste landjes ter wereld en haar 'status aparte' dateert nog uit de tijd waarin talloze stadstaatjes de dienst uitmaakten in Europa.

De berg Titano domineert het 61 km2 grote dwergrepubliekje en vanaf de drie dominante torens overzie je het hele Italiaanse landschap en de Adriatische zee. De economie draait voornamelijk om ruim drie millioen toeristen die elk jaar op bezoek komen en waarvoor veel wordt georganiseerd.

Heel bekend is natuurlijk het circuit waar jaarlijks spectaculaire races op plaatsvinden, maar daarnaast weten de San Marino's een paar aardige middeleeuwse spelletjes te reactiveren compleet met kostuums, vendelzwaaien en boogschieten. 

Andere recente Italiaanse UNESCO Werelderfgoed toevoegingen zijn Mantua en Sabbioneta en de spoorlijn van Albula die door de Italiaanse en Zwitserse Alpen rijdt.