Majella Nationaal Park

Degenen die Pescara als startpunt van hun vakantie nemen, hebben behalve een strandvakantie in Pescara zelf, de keuze om langzaam naar het zuiden af te zakken langs de kust die almaar grilliger en rotsachtiger, maar ook romantischer zal worden. Anderen zullen vooral worden aangetrokken door het Abruzzen gebergte, hoger dan we dachten, met pieken tot bijna 3000 meter. Mijn gids vertelt vol trots dat de Abruzzen zich kandidaat hadden gesteld voor de Olympische Winterspelen van 2006 en hoewel ik de ambitie begrijp, leek dat ideaal mij toch iets te hoog gegrepen. Er zijn inderdaad al een aantal veelbelovende skigebieden voorhanden, zelfs op minder dan 30 km van de kust,  maar de infrastructuur voor grote plannen in dit gebied zal nog wel een paar jaar in beslagnemen.

20 Kilometer van strand....

...naar skipistes!

De Abruzzen is een echt natuurliefhebbers paradijs. Wandelen, fietsen, paardrijden en klimmen zijn sporten die hier uitgebreid aan hun trekken komen. En er zijn echt ontelbare wandelroutes.

Zwerhonden hebben bezit genomen van het dorp

Wat mij vooral aantrok zijn de schaapherders routes die tratturo's genoemd worden; er zijn er 5, die allemaal hoog in de bergen beginnen en dan afdalen naar de zuidelijk gelegen steden en dorpen in Puglia, zoals Foggia of Candela. Geen sinecure zo'n wandeling, want hemelsbreed tel ik toch al gauw een afstand van om en nabij de 300 km. Over die bergpaden en later ook in het warme Puglia is het niet echt lekker doorstappen geblazen. Maar goed, ik neem aan dat ook deeltrajekten kunnen worden uitgekozen.

Koel en fris zelfs in de hete zomermaanden

De Abruzzen zijn rijk aan historie, men spreekt zelfs van een groot openluchtmuseum. De streek is 700.000 (nee, geen 0 te veel) jaar bewoond geweest en het is vanzelfsprekend dat deze en gene hier en daar iets hebben achtergelaten waar we nu vanachter hekjes of glas naar mogen kijken. De talrijke dorpen verspreidt rondom en in de drie natuurparken die de Abruzzen rijk zijn, liggen er vaak verlaten bij. Sommige zijn zelfs tot echte spookstadjes geworden waar alleen een roedel zwerfhonden de scepter zwaait.

Spookstadjes

Andere dorpen zoals b.v. Pescocostanzo zijn geheel gerestaureerd, de opgepoetste marmeren straatjes zijn bezaaid met oude ambachten, kunstgalleries en restaurantjes, en niet de slechtste!

Scanno

Wij stopten tussen de middag in het  'Ristorante Paolino', waar we kozen voor de antipasto van het huis want ervaring had ons al geleerd dat men in deze streek binnen 10 minuten twee tafels vol schoteltjes zet, rijsttafel-stijl, het ene nog lekkerder dan het andere. Zelfs voor grote eters vormt dit al een stevige lunch op zichzelf.  Maar ja, de specialiteit van het huis was Chitarra all'Abruzzese en dit pasta gerecht met truffels uit de Abruzzen moesten we in ieder geval geproefd hebben.

De Abruzzen aan tafel

Een goede streekwijn als de Trebbiano d'Abruzzo of een Montepulciano d'Abruzzo smaakt hier heerlijk bij. Wij kozen voor de Montepulciano Marina Cvetia, van een kleine biologische wijnbouwer uit de omgeving en daar kregen we geen spijt van. 

De trek naar de stad heeft de dorpen geen goed gedaan. Volgens 'Abruzzo Italia' een publikatie die wordt uitgegeven in 4 talen, woont een groot deel van de oorspronkelijke bevolking in verre en vreemde oorden en houdt kontakt met elkaar door middel van 200 verenigingen wereldwijd en natuurlijk dit tijdschrift.

Castel del Monte

 De achtergeblevenen zijn over het algemeen oud, kuieren wat rond met een geit of zitten op een bankje voor de kerk te filosoferen over hoe het vroeger was. Omdat de moderne tijd nauwelijks doorgefilterd lijkt te zijn, zie je nog een groot aantal vrouwen die de klederdracht van de streek in ere houden. Gelukkig leeft het wat op als er een bus schoolkinderen wordt losgelaten. De juffrouw doet uitgebreid en luidkeels kond aan het kroost onder haar hoede van wat er allemaal te zien is, maar ze lijken niet erg onder de indruk te raken.

Een blik schoolkinderen

Abruzzen heeft een, naar eigen zeggen succesvol intitiatief ontwikkeld om aan de ene kant oude ambachten en beroepen niet te laten uitsterven en jongeren weer naar de dorpen terug te laten keren, en aan de andere kant het toerisme flink te stimuleren.
Men heeft hiervoor een substantieel bedrag aan subsidie weten los te peuteren van de EU, wat op zichzelf natuurlijk al een succes te noemen is. Over een paar jaar zullen we zien of het gewerkt heeft. Duidelijk is in ieder geval dat het toerisme een grote stimulans heeft gekregen door de uitbreiding van de luchthaven van Pescara: hier vliegen nu al Ryanair (uit London en Frankfurt), Air One/Lufthansa (uit Milaan en Turijn) en Air Columbia (uit Rome) en Air Service Plus (uit Brussel/Charleroi) naar toe.

Tekst en foto's: Nelleke Pruijs/Regio Abruzzo

Vluchten met Onair van Brussel Zuid/Charleroi