Verder meende hij dat ze goed kunnen dienen als bijgerecht hetzij heel of gepureerd met een verse room en boter of in een goede bouillon.
Hier volgt zijn recept voor linzensoep:
Doe een kilo linzen in een pan warm water en schep de lege peulen die bovenop komen drijven er af. (red.: Hij gebruikt hier de hele peulvrucht, inclusief schil.)
Breng het water met de linzen aan de kook, totdat de linzen allemaal naar boven komen drijven. Schep ze er uit met een schuimspaan om op deze manier steentjes en gruis op de bodem van de pan achter te laten.
(Red.: Hier zou ons moderne recept kunnen beginnen)
Schep de linzen over naar een andere pan met kokend gezouten water, voeg een paar blaadjes salie toe, 3 uien, 6 stukken prei en wat selderie die je eerst hebt gefruit in een half pond boter (!).
(Red.: Je kan ook half om half olijfolie/boter gebruiken).
Kook de linzen tot ze goed gaar zijn, een uur of twee. Als je een goede bouillon gebruikt in plaats van water zal dit de smaak van de soep ten goede komen. De soep kan worden opgediend zoals hij is of met rijst, pasta of croutons.
 |
| Giovanni Vialardi (1804-1872) |
N.B.: Vialardi gebruikte hetzelfde recept voor bonensoep. Hiervoor gebruikte hij een kilo witte bonen die eerst een nacht worden geweekt. Verder kan de eerste kook worden weggelaten omdat het makkelijker is stenen te verwijderen bij witte bonen dan bij linzen.
(Red.: Waarbij opgemerkt dat de linzen en bonen die wij in de supermarkt kopen meestal geen stenen meer bevatten!)
Tip: Linzen koken geheel tot moes als ze lang opstaan, en ook als ze koud worden weggezet en later worden opgewermd. Het effect is dan zoals onze erwtensoep, een dikke gebonden soep.