Ze staan vaak niet genoemd op de menukaart van restaurants, daar moet je echt geluk mee hebben. In de joodse wijk van Rome en in de restaurants van Trastevere vind je ze zeker want daar werd het recept uitgevonden. Het verhaal wil dat de joden in Rome zo arm waren dat ze alleen voedsel hadden wat door anderen werd weggegooid. Zoals de bloemen van de zucchini (ze hebben nauwelijks voedingswaarde) en bijvoorbeeld de gefrituurde artisjokken, zonder het delicate voedzame hart. Het basisrecept voor zucchini bloesems is vrij simpel, zoals het van oorsprong natuurlijk ook hoort te zijn. Door de tijden heen zijn er veel variaties op gemaakt door de bloemen met allerhande lekkernijen te vullen.

Zucchini bloesems

De kunst is vooral om de juiste bloemen te vinden en dat zal in Nederland niet eenvoudig zijn, in België kom je ze soms bij de supermarkt tegen en op de zaterdagmarkt in Antwerpen. Helaas zijn ze vaak al te slap en nauwelijks te gebruiken als ze in de winkel liggen. De bloemen moeten vers en stevig zijn en niet te ver open. De bloemen die nog aan het einde van een baby zucchini vast zitten zijn eigenlijk niet geschikt, maar in geval van nood toch wel te gebruiken. Je moet eigenlijk de mannelijke bloem hebben die op de steel groeit en ook wat groter wordt dan de vrouwelijke bloesems die aan de vrucht groeien.

Als je een beetje ruimte in de tuin hebt, is niets zo gemakkelijk als zelf een aantal zucchini planten te laten groeien. De planten zijn verwant aan de pompoen en kunnen ook net zo groot worden. Grote pitten stop je een halve meter van elkaar in de grond en verder hoef je er niet naar om te kijken. Ik raad je wel aan goed zaad te kopen voor het beste resultaat. Laat je de zucchini's aan de planten zitten, dan zal je zien dat ze gemakkelijk een halve meter lang kunnen worden en een doorsnee van zo’n 35 centimeter krijgen, ze zijn niet meer geschikt voor consumptie. Maar dit terzijde.
De nadruk ligt altijd op de versheid van de bloemen, ze moeten dezelfde dag worden verwerkt en in de groentela van de ijskast worden bewaard zodat ze niet slap worden. Was de bloemen voorzichtig, droog ze zorgvuldig af met wat zacht keukenpapier en verwijder de stampers (voor hen die niet goed opgelet hebben bij biologie: dit zijn de steeltjes in het hart van de bloem) en de steel zelf.

Het basisrecept is simpel en naar mijn smaak het lekkerst; de bloemen worden in een beslag gedoopt en daarna knapperig gebakken. In ieder geval moet je dit recept eerst eens uitproberen, zodat je de combinatie van het krokante en lichtgezouten beslag met de delicate smaak van de bloem leert kennen voordat je aan een van de variaties begint met diverse soorten vullingen. 

Gebakken zucchini bloemen

Maak een beslag van de melk, de bloem, het geklopte ei en een vingerhoed olie.

Gebruik een wijde schaal voor het beslag zodat de bloemen er zonder beschadigen doorheen gehaald kunnen worden. Verhit de olie in een grote koekenpan, wees vooral niet te zuinig, de bodem moet helemaal bedekt zijn. Bestrooi de bloemen heel lichtjes met zout.

Doop ze in het beslag en bak ze in de olie tot ze rondom goudbruin zijn geworden. Laat ze voorzichtig uitlekken op keukenpapier en serveer ze zo heet mogelijk.

Variatie: Gevulde zucchini bloesems met ricotta

Prepareer de bloemen zoals in het basis recept.
Mix alle ingrediënten, behalve de bloemen natuurlijk.

Voor een goede verwerking is het verstandig om alle ingrediënten voor de vulling op kamertemperatuur te hebben. Doe het mengsel in een roomspuit en vul de bloemen heel voorzichtig.

Daarna heb je de keuze om ze in het beslag te dopen zoals in het basis recept en de bloemen te bakken in de hete olie.
Maar als dat niet lukt, kan je ze ook zonder beslag in een hete oven (175 graden, stand 7, 15 minuten) leggen.

Druppel wat gesmolten boter over de bloemen en leg ze naast elkaar op een bakplaat. Daar de zucchini bloesems er na het bakken in de oven niet meer zo mooi uitzien, kan je de schaal versieren met de eveneens eetbare bloemen van de Nasturtium (Oost-Indische Kers) die je met het overgebleven ricotta mengsel vult.